дағдаға

от 1. Ваҳима ёки шовқин солиб қилинган дўқ, пўписа.

Милтиқ кўтарган билан овчи бўлмас, Дағдаға солган билан довчи бўлмас. — Мақол

Латофат Рўзиевнинг овозидаги дағдағани энди пайқагандай, сесканиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Бир томчи шудринг

2. Қўрқитиш учун кўтарилган жанжал, низо.

Биз бу дағдағаларни ўртадан кўтаришга ҳаракат қилурмиз. — Ойбек, Навоий

Маҳаллада ҳаммага дағдаға қилиб ўрганган Фотима закончи деган ном ҳам чиқарган эди. — Мирмуҳсин, Умид

3. Шовқин-сурон, овоза; дабдаба.

Уч юз одами билан салтанати дағдағаси ерни титратиб, жўнаб кетди. — Юсуф ва Аҳмад

Бу ҳам хонлик даврини суриб, подшолик дағдағасини қилиб, неча йил, неча ой ўтди. — Муродхон

4. кам қўлл. Ташвиш, безовталик, уриниш.

Шаҳарнинг шоирлари қофия дағдағаси билан оғрийдилар. — Ойбек, Навоий

5. кўчма Хавф солиш, туғдириш.

Кўп ўтмай қорамтир булутлар кўк юзида дағдаға қила бошлади. — Мирмуҳсин, Умид

Вақт ярим кечадан ўтганда, ҳавонинг дағдағаси зўрайди. — Й. Муқимов, Матонатли кишилар