дача

от с. т. Ёзда дам олиш учун мўлжалланган, шаҳардан ташқарида қурилган уй-жой; далаҳовли.

Ариқ бўйидан ўтган девор орқасида дача бор. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

Дачадаги ўша воқеадан кейин у Зумрад билан танҳо учрашувларни бас қилган. — С. Сиёев, Отлиқ аёл