дабба
dabbaдабба И
сфт. 1. Ички аъзоларнинг ўзи жойлашиб турган бўшликдан шу бўшлиқ девори орқали ташқарига туртиб чиқиши ёки пастга — моякдонга тушишидан иборат касаллик; чурра.
Қорин даббаси.
2. сфт. Шундай касалликка чалинган, мубтало бўлган (одам ёки жонивор).
Дабба одам. Дабба от.
3. кўчма дағл. Судралган, юришмай қолган иш, касод бўлган мол; дангаса ва ишёқмас одам ва шу кабилар ҳақида.
Нима бало, даббамисан, ётганинг ётган. Дабба мол. Бу ҳафта бозор дабба.
дабба ИИ
сфт. Жувозкашларнинг чармдан ёки металлдан ясалган ва ёғ, умуман суюқлик қуйиб қўядиган идиши.