dabba

sft. 1. Ichki aʼzolarning oʻzi joylashib turgan boʻshlikdan shu boʻshliq devori orqali tashqariga turtib chiqishi yoki pastga — moyakdonga tushishidan iborat kasallik; churra.

Qorin dabbasi.

2. sft. Shunday kasallikka chalingan, mubtalo boʻlgan (odam yoki jonivor).

Dabba odam. Dabba ot.

3. koʻchma dagʻl. Sudralgan, yurishmay qolgan ish, kasod boʻlgan mol; dangasa va ishyoqmas odam va shu kabilar haqida.

Nima balo, dabbamisan, yotganing yotgan. Dabba mol. Bu hafta bozor dabba.

sft. Juvozkashlarning charmdan yoki metalldan yasalgan va yogʻ, umuman suyuqlik quyib qoʻyadigan idishi.