chuqulamoq
чуқуламоқchuqulamoq
fl. Oʻyib, kovlab, chuqur(cha) hosil qilmoq; chuqurlamoq.
Erkindan sado chiqmas, u boshini egib, qumni chuqulab oʻtirar edi. — Gazetadan
Valijon boshini quyi solgancha, yer chuqulab oʻtirardi. — O. Yoqubov, Larza
- Yer chuqulab oʻtirmoq kam qoʻll. ayn. yer chizib qolmoq (yoki oʻtirmoq)