chuqulamoq

fl. Oʻyib, kovlab, chuqur(cha) hosil qilmoq; chuqurlamoq.

Erkindan sado chiqmas, u boshini egib, qumni chuqulab oʻtirar edi. — Gazetadan

Valijon boshini quyi solgancha, yer chuqulab oʻtirardi. — O. Yoqubov, Larza

shuqıw, shuqlaw, oyıw, qazıw