чулғамоқ

фл. 1. Айлантириб, атрофлаб ўрамоқ, атрофига ўраб қўймоқ, ўраб чиқмоқ.

Нари-бери бўз салласини бошига чулғаб дарвозадан ичкарига кириб бормоқда бўлган Сафар бўзчини махдум тўхтатди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Икромжон от жиловини эгар қошига омонатгина чулғаб, тол тагига келди. — С. Аҳмад, Уфқ

2. Қопламоқ, босмоқ, буркамоқ.

она ичини ғира-шира қоронғилик чулғади. — Ёшлик

Нурбек эти увушганини, теграсини нимҳарир туман чулғаганини пайқади. — Ёшлик

3. кўчма Руҳиятини, вужудини эгалламоқ, банд этмоқ, қамраб олмоқ.

[Авазнинг] Кўксини алам, кек, ифодасиз бир ўтли туғён чулғади. — С. Сиёев, Аваз

Сунбулахон аяни куни бўйи ваҳимали хаёллар чулғади. — Мирмуҳсин, Умид

Шундагина бирдан Нурбекнинг вужудини қўрқув чулғади. — Ёшлик