chulgʻamoq

fl. 1. Aylantirib, atroflab oʻramoq, atrofiga oʻrab qoʻymoq, oʻrab chiqmoq.

Nari-beri boʻz sallasini boshiga chulgʻab darvozadan ichkariga kirib bormoqda boʻlgan Safar boʻzchini maxdum toʻxtatdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Ikromjon ot jilovini egar qoshiga omonatgina chulgʻab, tol tagiga keldi. — S. Ahmad, Ufq

2. Qoplamoq, bosmoq, burkamoq.

ona ichini gʻira-shira qorongʻilik chulgʻadi. — Yoshlik

Nurbek eti uvushganini, tegrasini nimharir tuman chulgʻaganini payqadi. — Yoshlik

3. koʻchma Ruhiyatini, vujudini egallamoq, band etmoq, qamrab olmoq.

[Avazning] Koʻksini alam, kek, ifodasiz bir oʻtli tugʻyon chulgʻadi. — S. Siyoyev, Avaz

Sunbulaxon ayani kuni boʻyi vahimali xayollar chulgʻadi. — Mirmuhsin, Umid

Shundagina birdan Nurbekning vujudini qoʻrquv chulgʻadi. — Yoshlik