чулдирамоқ
chuldiramoqчулдирамоқ
фл. 1. Шалдирамоқ, шилдирамоқ.
Баҳор чоғи чулдираган ирмоқлардан Салом бўлсин саховатли йил бошига. — А. Орипов
Жилғаларда сувлар пастликларга шитоб билан чулдираб оқа бошлади. — С. Ахмад, Жимжитлик
2. Чулдир-чулдир, ёқимли овоз билан сайрамоқ.
Қир устида сўфитўрғай нозик чулдиради. — М. Мансуров, Ёмби
рўпарадаги қалин боғлар қўйнида бижилдоқ қушларнинг чулдираб сайрагани эшитилади. — Ёшлик
3. Гўдакка хос гапирмоқ; бижирламоқ.
Жамалаксоч қизалоқ ботинкаси билан эшик-ни тепиб очиб, чулдираб, Жўрабек ака каравоти ёнига келди. — Мирмуҳсин, Қуламас қоя
- Чулдираб қолмоқ Кайфи ошиб ёки довдираб, тили гапга келмай қолмоқ. Ичкиликка Иваннинг энди иштаҳаси очилган пайтда Мутавалли маст бўлиб чулдираб қолди. — М. Осим, ЭлчиларАзимбойвачча икки пиёладаёқ чулдираб қолди. — С. Аҳмад, Ҳукм
чулдирамоқ
zwitschern vi, schwatzen vi, (bolalar) plappern vi