chugʻur
чуғурchugʻur
1. ayn. Chuvur I.
Bir zumda eshik bolalar chugʻuriga toʻldi. M. Ismoiliy, Fargʻona t. — o.
2. taql. s. Baʼzi qushlarning baravar sayrashidan chiqadigan qorishiq ovozlarni ifodalaydi.
Qushlarning chugʻurini, buloqlar jilgʻasining shildiraganini eshitgandek boʻlardi. — S. Ahmad, Jimjitlik
CHUGʻUR
q. chuvur
chugʻur
n chirping, humming