chor-nochor

rvsh. 1. Noiloj; istar-istamas. Chor-nochor rozi boʻlmoq.

Said koʻngli gʻashlanib, oʻrnidan turdi, chor-nochor galstugini taqdi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

Shavkat chor-nochor oʻrtoqlari bilan xayrlashdi. — Q. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom

2. Muhtojlik bilan, muhtojlikda.

Chor-nochor kun kechirmoq.