chor-nochor
чор-ночорchor-nochor
rvsh. 1. Noiloj; istar-istamas. Chor-nochor rozi boʻlmoq.
Said koʻngli gʻashlanib, oʻrnidan turdi, chor-nochor galstugini taqdi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi
Shavkat chor-nochor oʻrtoqlari bilan xayrlashdi. — Q. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom
2. Muhtojlik bilan, muhtojlikda.
Chor-nochor kun kechirmoq.
chor-nochor
1. kambagʻalin der Armut, in der Not
2. majburanungern, unwillig, gezwungen, zwangsweise
chor-nochor
adv unwillingly
- chor-nochor kun kechirmoq live from hand to mouth