чўққи

от 1. Тоғнинг энг баланд, юксак жойи.

Ҳисор чўққилари оқариб, шаҳар, қишлоқларга яқинлашиб келгандай туюлди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

Асрий чўққилар қуёшда ялтирар ва сукут сақлар, унинг тўшидаги қорлар кўзни қамаштирарди. — Саодат

2. Тик нарсаларнинг энг юқори қисми.

Телерадиоминоралар чўққиси.

Навқирон бир теракнинг чўққисида ошён, Кеч куз тонготарин салом билан олқишар. — Ғ. Ғулом

3. кўчма Эришилган ёки эришилиши мумкин бўлган энг юксак даража, поғона, кўрсаткич; олий нуқта.

Камолот чўққиси. Бахт чўққиси.

Фидокорона меҳнациз илм чўққиларини эгаллаб бўлмайди. — Газетадан

Шафқациз дунёда шеърият ғолиблигини сезиш, унинг беқиёс қудратини ҳис этишнинг ўзи киши кайфиятини юксак чўққига кўтариб, дунёни инсон кўзига чаман қилиб кўрсатади. — ЎТА