чўммоқ

фл. 1. Суюқликка, сувга ёки юмшоқ нарсага ботмоқ, чўкмоқ, кўмилмоқ.

Сувга чўммоқ.

Саодат ич кўйлагига бир оз атир сепиб олгач, оқ чойшаблар орасига кириб, парёстиққа чўмди. — И. Раҳим, Ихлос

Бир кун томчи бўлиб, абадият Денгизига чўмиб кетаман. — Уйғун

2. кўчма Берилмоқ, кўмилмоқ, ботмоқ.

Хаёлга чўммоқ.

Мунчоқ кўзларингни тикиб турардинг, Чўмсам хаёлларга гоҳо, каклигим. — А. Орипов

Хаёлга чўмган кишига олдидаги ҳақиқатдан йироқларда бўлган хаёлий ҳур-ғилмонлар ортиқча лаззатликдир. — А. Қодирий, Кичик асарлар

3. Юзага келмоқ; қарор топмоқ; чўкмоқ.

Ёдгор жиддий сукунат чўмган залга қараб қўйди. — Ў.Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

4. кўчма Кўмилмоқ, қопланмоқ.

Қийғос гулга чўмар ҳар битта оғоч. — Саодат

Аброр ой нурларига чўмган саҳродан қайтаётиб, ўзини худди ой сатҳида кетаётган одамдек ҳис этди. — О. Мухтор, Эгилган бош