чўлоқланмоқ

фл. 1. Оқсаб юрмоқ, оқсоқланмоқ, оқсамоқ.

Тангриқул чўлоқланиб, кўзини ушлаб, бошқа сўқмоқ билан жарликдан чиқиб кетди. — Мирмуҳсин, Илдизлар ва япроқлар

Дадам чўлоқланиб югурди. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

2. Оёқ ёки қўлдан ажралиб, ногирон, инвалид бўлиб қолмоқ.

хромать, прихрамывать

в be crippled, lame, limp, hobbler

aqsaqlanıw, invalid bolıp qalıw

hinken vi, lahmen vi