choʻkkalamoq

fl. 1. Oyoqlarni tizzadan bukib, tiz va oyoq kaftlariga tayanib oʻtirmoq, choʻkka tushib oʻtirmoq, choʻkka tushmoq.

Sulton piyon gilamga choʻkkalab, mayin, ingichka ovozda gap boshladi. — N. Aminov, Qahqaha

Oysara shoshilmay borib, beshik yoniga choʻkkaladi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

Zulxumor yerda choʻkkalab oʻtirganicha, atrofga alangladi. — M. Mansurov, Yombi

2. Biror narsa taʼsirida oyoqlari bukilib, tizzalarga tayanib qolmoq, tiz choʻkmoq.

Dadam, birov oyogʻidan chalib yuborgandek, choʻkkalab qoldi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi

Oʻsha zahoti oyimning qoʻlidan kapgir uchib ketdi. Boshidagi jun roʻmoli yelkasiga tushib, qorga choʻkkalab qoldi. — Oʻ. Hoshimov, Ikki eshik orasi