choʻkik

sft. Ichiga kirgan, choʻkkan, botgan; botiq.

Qobiljonning choʻkik yuzidan Qoni qochdi, sabri qolmadi. — H. Poʻlat

Muallima opa choʻkik koʻrinadigan oʻychan koʻzlarini bolalarga tikdi. — Yoshlik

shókken, batqan

eingefallen, eingesunken, hohl

• choʻkik koʻzlar eingesunkene Augen