чирмашмоқ

фл. 1. Маҳкам қучмоқ, ўралмоқ, ўралиб, ёпишиб олмоқ.

Чирмовуқлар — сариқ, суқ чувалчанглар Қийнар райҳонларни чирмашиб олиб. — Ёшлик

Илон уни [Юсуф Асвадни] қўйиб юбормай, маҳкам чирмашгани ҳолда, қаттиқ бўға бошлади. — Мирмуҳсин,Илон ўйнатувчи

Қора сочи белга чирмашиб, Шаҳло кўзлар сўрар эди жон. — Миртемир.

2. Маҳкам ёпишиб, тирмашиб, юқорига интилмоқ, тирмашмоқ.

Ғўлабур сариқ Краснов олдинлашиб, бинокл билан узоққа қаради, сўнгра, ҳарсиллаб-ҳарсиллаб, дарахтга чирмашди-да, теваракни кузатди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Бирпасда қарасангиз, пастдаги одамлар арқонга чирмашиб, тоққа чиқиб олишди. Ойдин, — Олтмиш газ арқон

Қишлоқ этагидан кўтарилган ой олисдаги фарзандлари — юлдузларни кўрмоқ истаб, осмонга чирмашарди. — С. Нуров, Ёстиқ