чиркин

сфт. 1. Чирк босган, чирк босиб қорайган; хира.

Чиркин ва синиқ шишалар.

2. Қатирма кир. яғир. исқирт. ифлос.

Улар гулларни севадилар. Кийимлари чиркин бўлса ҳам, чаккаларига гул қистириб юрадилар. — Ойбек, Танланган асарлар

Улардан бири енгли мийкада. бошига чиркин дўппи кийган. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

3. кўчма Разил, қабиҳ, тубан.

Чиркин ҳаёт. Чиркин маънавий қиёфа.

Бу чиркин ғамхонада жой учун ижара тўлайсизлар-а.ъ — Ойбек, Нур қидириб

У [Султон Ҳусайн] кеча бир дақиқалик чиркин ҳисга берилиб, бемаъни иш қилганидан пушаймон эди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

4. кўчма Чирик, чириган, ўлиб бораётган.

Ўтмишнинг чиркин қолдиқлари жамиятимизга иснод келтиради. — А. Мухтор, Туғилиш