chinqirmoq

fl. Ingichka va oʻtkir tovush chiqarmoq, chiyillagan tovush bilan qichqirmoq.

Gulnora chinqirgancha oʻrnidan turib ketdi. — X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar

— Voy-dod, kimsiz? Odamlar, yordam ber — deb chinqirdi ayol va shu zahotiyoq tinchib qoldi. — Yoshlik

Jonivor Gʻirkoʻk ot Avazni koʻrdi, Toʻrt oyogʻin yerga tirab chinqirdi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli.

Poyezd yana bir chinqirdi-yu, qalin daraxtzor ichiga shoʻngʻib ketdi. — S. Karomatov, Bir tomchi qon

резко кричать, визжать, стонать

chinqirib yigʻlamoq громко плакать

v squeel (bola haqida), screech, utter screams

vi stöhnen vi, ächzen vi, kreischen