чинқирмоқ

фл. Ингичка ва ўткир товуш чиқармоқ, чийиллаган товуш билан қичқирмоқ.

Гулнора чинқирганча ўрнидан туриб кетди. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

— Вой-дод, кимсиз? Одамлар, ёрдам бер — деб чинқирди аёл ва шу заҳотиёқ тинчиб қолди. — Ёшлик

Жонивор Ғиркўк от Авазни кўрди, Тўрт оёғин ерга тираб чинқирди. — Эргаш Жуманбулбул ўғли.

Поезд яна бир чинқирди-ю, қалин дарахтзор ичига шўнғиб кетди. — С. Кароматов, Бир томчи қон

резко кричать, визжать, стонать

чинқириб йиғламоқ громко плакать

в squeel (bola haqida), screech, utter screams

ви stöhnen vi, ächzen vi, kreischen