чиноқ
chinoqчиноқ
от 1. Қулоғи кесилган ёки қулоғи кертик.
Чиноқ ит. Чиноқ қўй.
— Э, домлажон-а, сиз кўрмадингиз, ўртадаги девордан бир ғишт кўчирганимизни биламиз, ҳай-ҳай-ҳай — дея бидирлай кетди чиноқ йигит унга эргашиб. — М. Мансуров, Ёмби.
2. Қулоғи кичкина ёки чандиқли кишиларга қўйиладиган лақаб.
Ёдгорхўжанинг амакиси Қосимхўжа Тўрақул чиноқнинг сартароши бўлган. — Ш. Холмирзаев, Қаҳрамоннинг сўнгги кунлари
Кўча бошида Аҳмад чиноқ кўринди. — Ёшлик
- Чиноқ бурун 1. Кемтиги бор бурун;
- Чиноқ қулоқ Кесик қулоқ.
чиноқ
корноухий
чиноқ
н crop-eared
ЧИНОҚ
shunaq, kesik qulaq
чиноқ
белги Merkzeichen n, Markierung f
- чиноқ (белги) қўймоқ einschneiden