чиниқмоқ

фл. 1. Меҳнат ёки жисмоний тарбия билан ўз организмининг ҳар қандай оғир шароитга, касаллик ва шу кабиларга бардош бериш қобилиятини оширмоқ; тобланмоқ, пишиқмоқ.

Меҳнатда чиниққаннинг ранги тоза бўлади. — Қўшиқлар

У кўйлаксиз эди, офтобда чиниқиб пишган бадани тер билан ялтирарди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. кўчма Амалий иш, тажриба жараёнида етилмоқ, тобланмоқ.

Дўстлик синовда чиниқади. — Мақол

Унинг [қизнинг] муҳаббати айрилиқда чиниқди. — Газетадан

Организм ҳар қандай шароитга бардош бериш қобилиятини оширмоқ.DAYANIKLI OLMAK, ÇELİKLEŞMEK

закаляться, привыкать к трудностям жизни и работы

• курашда чиниққан закалённый в борьбе

в курашдан чиниққан баттле-ҳарденед become tempered

shınıgıw, jatlıgıw

sich abhärten, gestählt sein (werden)

русчазакалятьсяинглизчаto become tempered, to get hardenedфрансузчаs'endurcir, se fortifier, s'aguerrirарабчаتَقَوَّى, تَصَلَّبَ