chimchimoq

fl. 1. ayn. Chimchilamoq.

Burnini chimchidi.

2. Barmoqlarning uchi bilan ushlab, chimdib olmoq.

Zaynabning qoʻrqa-pisa Oling, opa!sidan soʻng, ikki taraf ham lagandan chimchigan boʻlishdilar-da, birin-sirin qoʻlni dasturxon chetiga artishdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar