чимчимоқ
chimchimoqчимчимоқ
фл. 1. айн. Чимчиламоқ.
Бурнини чимчиди.
2. Бармоқларнинг учи билан ушлаб, чимдиб олмоқ.
Зайнабнинг қўрқа-писа Олинг, опа!сидан сўнг, икки тараф ҳам лагандан чимчиган бўлишдилар-да, бирин-сирин қўлни дастурхон четига артишди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
ЧИМЧИМОҚ
Қаранг: чимчиламоқ