чимчиламоқ

фл. 1. Тананинг бирор ерини бармоқлар билан қисиб олмоқ (кўпинча жазолаш учун, баъзан ҳазил тариқасида).

Шўхчан койиниб, эрининг биқинларидан чимчилаб, нариги хонага олиб чиқди. — М.М. Дўст, Лолазор

— Ахир кампирлардай тишларинг тушган! — деди Изатулла ака боланинг юзини қайта чимчиламоқчи бўлиб. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Фотима келин атласнинг бир четини чимчилаб кўрди. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

2. кўчма Ачитмоқ, жизиллатмоқ, жондан ўтмоқ (совуқ, шамол, изғирин ва шу кабилар ҳақида).

Изғирин изиллаб, юз-кўзни чимчилайди. — С. Нуров, Нарвой

Совуқ қулоқ-бурнингизни чимчилаб ўтади. — Т. Қосимова, Кўнгилли тасодиф

Ёмғир томчилари билан ювилган ҳавонинг покиза еллари баданини чимчилаб ўтади, гоҳ сескантиради. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

3. кўчма Гап билан узиб олмоқ, тил тегизмоқ, кимсанинг шаънига аччиқ, қаттиқ гап айтмоқ; койимоқ.

— Ҳали хотинчангизни ҳам бориб кўрарсиз, — гап билан чимчилаб олди у. — Ёшлик

Тананинг бирор ерини бармоқлари билан қисиб олмоқ.ÇİMDİKLEMEK

щипать, ущипнуть

в pinch, tweak, bite (sovuq)

1. shımshıw, qısıw, buraw, búriw

3. gáp penen julıp alıw, keyiw, til tiygiziw

1. kneifen vt, zwicken vt

2. (sovuq) beissen vt, brennen vt