chetlashmoq

fl. 1. Chetlamoq feʼlining birgalik nisbati.

Ular katta yoʻldan chetlashdilar.

2. Bir-biridan uzoqlashmoq; yotlashmoq, begonalashmoq.

Shunchalikki bir-birimizdan chetlashib, mungʻayishib yurishimiz kishiga ogʻir kelar ekan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Birovga duch kelishdan bezillab qoldim. Odamlardan chetlashib, gaplashmaydigan boʻldim. — A. Muxtor, Tugʻilish

3. koʻchma Ishtirok etmay, qatnashmay qoʻymoq, uzoqlashmoq.

Ishdan chetlashdi.