четлашмоқ

фл. 1. Четламоқ феълининг биргалик нисбати.

Улар катта ёʻлдан четлашдилар.

2. Бир-биридан узоқлашмоқ; ётлашмоқ, бегоналашмоқ.

Шунчаликки бир-биримиздан четлашиб, мунғайишиб юришимиз кишига оғир келар экан. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бировга дуч келишдан безиллаб қолдим. Одамлардан четлашиб, гаплашмайдиган бўлдим. — А. Мухтор, Туғилиш

3. кўчма Иштирок этмай, қатнашмай қўймоқ, узоқлашмоқ.

Ишдан четлашди.

1. Бир-биридан узоқлашмоқ; ётлашмоқ, бегоналашмоқ.YABANCILAŞMA

2. Иштирок этмай, қатнашмай қўймоқ, узоқлашмоқ.UZAKLAŞMAK

1. (сурилмоқ)ausweichen vi, s, beiseite treten

2. (ўзини чеккага олмоқ)sich fernhalten, sich frei machen von D

3. (бегоналашмоқ)fremd werden

shetlesiw