чекинмоқ

фл. 1. Орқага тисарилмоқ, тисланмоқ.

Директор ранги ўчиб, сал орқага чекинди. — Шарқ юлдузи

Ўсар бухгалтер, тумшуғини ари уясига тиқиб олган айиқдай, ортига чекинди. — А. Кўчимов, Халқа

Хотин ноз билан чекинди. — С. Аҳмад, Ҳукм

2. ҳарб. Душман ҳужуми натижасида илгариги позицияларни ташлаб, орқага кетишга мажбур бўлмоқ, орқага жилмоқ.

Душман тепадан жанг билан чекинаркан, муаллим яна ҳаммадан олдинда ўтга кириб кетди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Асирни дарҳол сўроққа тутдик. У чекиниш вақтида қуршовда қолган артиллериячилардан экан. — Н. Сафаров, Оловли излар

3. кўчма Қайтмоқ, воз кечмоқ.

Ойқиз ҳам ўз фикридан асло чекинмай, қатъий тураверди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

4. кўчма Ўтмоқ, тугамоқ.

Қишнинг сўнгги кунлари аста-секин чекинмоқда эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

5. кўчма Ёʻқолмоқ, ёʻқ бўлмоқ.

Орқага чекинар ним қоронғилик. Х. — Даврон

Ойнинг хира ёғдуси чекинди. — Ёшлик

6. кўчма Четга чиқмоқ.

Қоидадан чекинмоқ.