chek

1. 1 Davomli narsa yoki hodisalarning eng soʻnggi chegarasi, oxiri, nihoyasi, poyoni

Yoʻlning cheki. Cheki yoʻq dasht. Chek nuqta. Chek yoʻl

Oʻz yerining cheklariga bosib tikan — Gʻ. Gʻulom

2. koʻchma 2 Yoʻl qoʻyilishi mumkin boʻlgan chegara; meʼyor. ■■

Har narsaning cheki bor. Chekdan chiqmoq. Donolikning cheki yoʻq — Maqol

Qurollanishga tezroq chek qoʻyish lozim — Gazetadan

U dahshatli xayollarga chek qoʻyib, darhol institutga otlana boshladi — Gazetadan

1. 1 Hissa, ulush

Oʻz chekini olmoq

2. 2 Zimma; majburiyat

Sizdan yashiradigan sir yoʻq, toʻyning noni mening chekimga tushgan edi — N. Safarov, Olovli izlar

Shu yillarda onaning holidan xabar olish Tojixon opalarning chekiga tushgan — A. Nurmurodov, Urush bevalari

3. 3 Taqsir, qismat, peshona

Chekingga tushsa, chekchayma — Maqol

4. Chek tashlamoq Qurʼa tashlamoq, qurʼa tashlab baxt sinamoq, oʻz chekiga tushganini aniqlamoq

1. ml. Maʼlum yuridik shaxsning joriy hisob raqamidan muayyan miqsordagi pulni berish yoki oʻtkazish haqidagi yozma farmoyishdan iborat maxsus hujjat

Chek bilan pul olmoq

2. Kassa tomonidan beriladigan, tovar uchun toʻlangan summa koʻrsatilgan talon, shuningdek, toʻlanishi lozim boʻlgan summa koʻrsatilgan va kassaga takdim etiladigan kvitansiya

Sotuvchining qoʻli-qoʻliga tegmas, chek olib, odamlarga sut, kefir berardi — Mirmuhsin, Ildizlar va yaproqlar

1. 1 q.x. Sholi ekish uchun tekislanib, marzalar bilan ajratilgan yer, dala uchastkasi

Shahardan chiqib, katta-kichik qishloqlarni, mayda-yirik cheklarni kesib oʻtgan chang-tuproq yoʻlda.. Hoji xola yoshgina juvon bilan.. boradi — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. 2 Shaxsiy uy-joy qurish uchun ajratilgan yer maydoni va shu yerga qurilgan uy-joyning oʻzi