чайқамоқ

фл. 1. айн. Чаймоқ.

Кунлардан бирида бир тўда банди хотинлар тоғдан анҳорга кир чайқагани тушишди. — С. Аҳмад, Ҳукм

2. У ён-бу ён тебратмоқ.

Бошини чайқамоқ.

Улғай эна афсус билан бош чайқади. — Шарқ юлдузи

1. Чаймоқ.ÇALKALAMAK

2. У ён-бу ён тебратмоқ.SALLAMAK

1. полоскать

2. качать, покачивать

бош чайқамоқ качать головой.

в rock, shake

• бошни чайқамоқ shake one's head

1. shayıw, juwıw

2. shayqaw, terbetiw

1. schaukeln vt, schwingen vt

2. (belanchakni) wiegen vt, (chaymoq) spülen vt, abspülen vt