чайир

сфт. 1. Толалари маҳкам бириккан, ёрилиши, ишланиши қийин (ёғоч-тахта, ўтин ҳақида). ◆У

чайир тўнкалар ёриладиган ўткир болтани олиб отхона томонга шахдам юриб кетди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Бақувват, пишиқ.

Умар озғин, чиллакдек бўлса ҳам, жуда чайир. — С. Аҳмад, Сайланма

Мансур. унинг [Гавҳарнинг] нозик, аммо чайир қўлини маҳкам қисди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол