chayir

sft. 1. Tolalari mahkam birikkan, yorilishi, ishlanishi qiyin (yogʻoch-taxta, oʻtin haqida). ◆U

chayir toʻnkalar yoriladigan oʻtkir boltani olib otxona tomonga shaxdam yurib ketdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. koʻchma Baquvvat, pishiq.

Umar ozgʻin, chillakdek boʻlsa ham, juda chayir. — S. Ahmad, Saylanma

Mansur. uning [Gavharning] nozik, ammo chayir qoʻlini mahkam qisdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol