чангимоқ

фл. 1. Чанг, тўзон ҳолида кўтарилмоқ.

Кўча чангиб кетди.

Бир қиёмат-қойим бўлди, Ҳамма ёқда тупроқ чангиб. — Юсуф ва Аҳмад

2. Чанг босмоқ, чангга тўлмоқ.

Азимжон чангиб кетган этиги, уст-бошига ўнғайсизланиб қаради. — А. Мухтор, Чинор

Чанг, тўзон ҳолида кўтарилоқ, чанг чиқармоқ.DÖLLENMEK

пылиться, запылиться

кўча чангиб кетди на улице поднялась пыль

в be dusty

shańģıtıw, shań kóteriliw, shań basıw, shańģa tolıw

verstauben vi, s, staubig werden