chalmoq

fl. 1. Musiqa asbobida biror kuy, ohang ijro etmoq.

Nogʻorachi yigit usta ekan! Shunday berilib, shunday terga botib chaldiki, osmon pardasini yirtib yuborguday boʻldi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Sado, ovoz chiqaradigan, signal beradigan asboblarni ishga solmoq.

Qoʻngʻiroq chalmoq. Gudok chalmoq. Oʻt oʻchirish mashinasi ustma-ust signal chaldi.

3. Biror aʼzo vositasida tovush, sado, ovoz chiqarmoq (odam haqida).

Sher chapak chalaman deb, qoʻlidan koʻkchani tushirib yuborishiga sal qoldi. — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar

Ashur ikki barmogʻini ogʻziga tiqib, hushtak chaldi. — N. Aminov, Qahqaha

4. Sado, ovoz chiqarmoq (jonsiz narsalar haqida).

Men boray, kurtaklar kutib qoldilar Men boray, shamollar hushtak chaldilar. — Yoshlik

Yellar chalgan chapakdan Novdalar uxlar qonib. — Yoshlik

fl. 1. Birovning oyogʻini oʻz oyogʻi bilan ilib, tepib, uni yiqitmoq yoki gandiraklatmoq.

Zarina epchillik bilan Siparangizni chalib, uni yiqitib yubordi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. koʻchma Xalal bermoq; zarar yetkazmoq.

Bilaman, bari ishni oʻsha qilyapti, menga oʻchakishgan, qadamda chalmoqchi boʻladi. — Yoshlik

3. shv. Kesmoq, qirqmoq, yiqmoq.

Qirq jallod hunarini boshladi, Kim koʻndalang boʻlsa, chalib tashladi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

Indamay oʻroq chalaverdim. — Yoshlik

fl. 1. shv. Oʻramoq, bogʻlamoq; taqmoq.

Oʻng qoʻlini toʻlgʻab olib, Boshga roʻmolini chalib — Nurali

[Avazxon:] Maydon kuni bedovimni yelayin, Olmos, poʻlat qayrab, belga chalayin. — Gulshanbogʻ

Goʻroʻgʻli shamshirin beliga chaldi. — Gulshanbogʻ

2. shv. Qoplamoq, oʻramoq.

Hut kirganda, togʻni tuman chaladi. — Gulshanbogʻ

3. Qormoq, aralashtirmoq.

Tuxum chalmoq.

Jannat xola shoshib, un chalib, quymoq qildi. — S. Ahmad, Ufq

4. Naridan-beri; chala-chulpa supurmoq.

U uyni supurgi bilan chalib chiqdi. — H. Gʻulom, Mashʼal