чалкашмоқ

фл. 1. Бетартиб равишда бир-бирига ўралмоқ; чигаллашиб кетмоқ.

Чалкашган сим.

Чалкашиб ётган наъматак, ёввойи жийдалар ҳиссиётларингизни қитиқлайди. — Шарқ юлдузи

2. Тушуниб бўлмайдиган ҳолга келмоқ.

Менимча, болалар бўлимидаги ишлар чалкашиб, айқаш-уйқаш бўлиб кетганга ўхшайди. — Муштум

3. кам кўлл. айн. Чалишмоқ 2.

Нима бўлди-ю, Мели полвоннинг оёқлари чалкашиб кетиб, пахта тўлдирилган қопдай лапанглаб йиқилди. — П. Турсун, Ўқитувчи

1. shatasıw, shiyeleniw

2. bılģasıw, shubalıw

sich verwickeln, sich verwirren