чалғимоқ

фл. Бирор нарсага алахсиб, асосий иш, мавзу ва шу кабиларни унутмоқ ёки улардан четга чиқмоқ; адашмоқ.

Олтмишинчи йилнинг кузида чет элда юрганида, недир бир қизиқ томошага чалғиб, самолётга кечикди. М. М. — Дўст, Лолазор

Ёʻқ, бекачим Мен шунчаки чалғидим гапдан. — А. Орипов