бузуқи

сфт. 1. Тўғри ёʻлдан оздирувчи, орани бузувчи, орага рахна солувчи, иғвогар, бузғунчи, ғаламис.

Юсуфбек ҳожининг ўғли ва ўзимизнинг Марғилондан ҳам яна бир неча бузуқилар — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Тўражон, арзимиз шуки, бебош бузуқи биргина шариатга эмас, балки подшоҳ ҳазратларининг шаънига ҳам ёмон гаплар айтган. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

2. Ахлоқсиз, фоҳиша.

Бузуқи қариса ҳам, Ғамзаси қаримас. — Мақол

склочник, бузотёр, смутьян

н aquabbler, debaucher

buzaqı, jezókshe, gúdibuzar

Verführer(in) m, f