бурушмоқ

фл. 1. Ажин билан қопланмоқ.

Янганинг бурушган, кесакранг чеҳраси ёришиб, супага, дастурхон тепасига келди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

У [Анзират хола] олтмишларга бориб қолган, нимжон, юзи жуда бурушган бўлса ҳам, қизил, товуши майин ва ёқимли бир кампир эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Болалардан кейин юзлари шафтолиқоқидай бурушган алла-қандай митти кампирлар, мункиллаб қолган кўса чоллар кўринди. — О. Ёқубов, Излайман

2. Бирор руҳий таъсир натижасида тиришмоқ, чимирилмоқ.

Унинг тишлари ғирчиллаб кетди, афт-башараси бурушди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил

Юмари ташвиш ва қандайдир мажҳулият ҳисси билан бурушди. — Ойбек, Қуёш қораймас

3. Қуришиб ёки тортишиб қат-қат бўлмоқ, бужмаймоқ.

Бурушиб қолган олма.

Ҳаммадан Аҳмаднинг туриши аломат: бошидаги оқ қалпоғи эзилиб бурушиб кетгани учунми, афтини ошпазларга ўхшатиб юборибди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар