бурунги
burungiбурунги
сфт. 1. Аввалги, илгариги, ўтмишдаги.
— Тағин нима дейсиз? — Ҳеч нарса де-майман Лекин сиз икки йил бурунги Кумуш эмассиз. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Тўхтаев чамаси бир сония бурунги гапларини унутиб, савол берди. — Шарқ юлдузи
2. Қадимий, кўҳна, эски.
Бурунги гап.
Бурунги замонларда Ибн Сино, Луқмони Ҳаким ўтган. Улар ҳар бир касалга даво топган. — Ойбек, Танланган асарлар
Бурунги вақтда эрларга чўри бўлган хотинлар ҳозир эрлар билан тенг. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
Исмоил аканинг айтишига қараганда, бурунги замонда бойваччаларнинг жиловдор мулозимлари бўлар экан. — А. Мухтор, Танланган асарлар
- Бурунгилар Қадимги, ўтмишдаги одамлар, ота-боболар. Бурунгилар югурганники эмас, буюрганники, дейишган. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
бурунги
1. прежний
2. старинный, древний
бурунги замонда в старину
бурунги
адв previous, former
бурунги
vorig, ehemalig, vergangen, früher
- бурунги замонларда in früheren (vergangenen) Zeiten