бурилмоқ

фл. 1. Бурмоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Ўнгга бурилмоқ.

Жаҳон ўрнидан турди-да, эшикка қараб бурилди. — Ёшлик

Извош кўчадан ўтгач, ўнгга бурилиб, тўхтади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Ўгирилмоқ, ўгирилиб қарамоқ.

Қизча ёцираб, қовоғини солиб, тескари бурилди. — Ойбек, Қуёш қораймас

Ҳокимнинг кўзи хотин томонга бурилди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Сигир ўқтин-ўқтин ёнига бурилиб, бузоқни ялар, пишилларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

3. с. т. Араз қилмоқ, араз қилиб тумтайиб олмоқ.

Уят эмасми, келин? Кеча келдинг сурилиб, бугун кетгин бурилиб. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

— Кўпинча сув ташийдиган одам топилмай, сувсиз ўтирамиз,— Нури яна бурилди. — Ойбек, Танланган асарлар