bulgʻalamoq

fl. 1. ayn. Bulgʻamoq.

Shokir kuchliroq boʻlgani uchun bir chalishda uni [Sattorni] agʻdarib yiqitdi va to uzoqdan oʻqituvchilari koʻringuncha tuproqqa bulgʻalab turdi. — Oʻ. Umarbekov, Qismat

2. Qoʻlini koʻtarib, havoda muallaq aylantirmoq.

Bir qoʻlini koʻtarib bulgʻalab, hadeb chaqiraverdi. — Ravshan

Meni koʻrib, masti beixtiyor boʻlib, ikki qoʻlini koʻtarib, bulgʻalab qizlarni chaqirib, bir soʻz aytdi. — Ravshan

v make fall, crumble