bozorchi

ot 1. Savdo-sotiq ehtiyoji bilan bozorga kelgan kishi, bozorda koʻp yuruvchi.

Shaharda ochlar va xayr soʻrovchilar koʻpaygan edi. Ular xayr soʻrab choʻzgan qoʻllari bilan doʻkondorlarni ham, bozorchilarni ham, samovardagi choyxoʻrlarni ham bezor qilardilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Kunduzi bozorchilarning gʻala-gʻovuridan charchagan Buxoro sukunat qoʻynida orom olmoqda. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. Bozorda savdo-sotiq bilan shugʻullanuvchi, bozor-oʻcharni yaxshi biladigan odam.

Men bilan yashaydigan kampir bozorchi xotin edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bozor kuni bu shaharga kirayin, Men ham bozorchining biri boʻlayin. — Intizor

bazarshı

Markthändler(in) m, f