boyoqish

sft. Achinish uygʻotuvchi holatli, bechora, shoʻrlik.

— Otang boyoqish charchab, boʻlganicha boʻldi, — dedi ona. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Boyoqish koʻp yaxshi odam edi; insofli, hamiyatli edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bolamga koʻz tegdimi, bilmayman. Bolam boyoqish notinchroq boʻlib qoldi. — Mirmuhsin, Umid