boʻydoq

sft. 1. Uylanmagan, xotin olmagan; soʻqqabosh.

Boʻydoq yigit. Boʻydoqning aqli ikki koʻzida. — Maqol

Yomon otda yurguncha, yayov yurgan yaxshiroq, Yomon xotin olguncha, boʻydoq oʻtgan yaxshiroq. — Maqol

Yigitning qoʻlida gulday hunari bor ekan, boʻydoq ekan, uy-joyi tayin ekan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bu chiroyli jonon qiz, qurmagʻur, shahardagi hamma boʻydoqlarni mixlab, arqonlab, egarlab tashladi. — S. Ahmad, Saylanma

2. koʻchma Daydi, bemahal esgan.

Nur toʻkilgan sayhonda boʻydoq shamol bilan oʻynar giyohlar. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari