босқинчи

от 1. Зўрлик билан бостириб келиб таловчи қуролли ўғри, бандит.

Бу ўша — Юсуфбек, хотинини ўғирлаб кетган босқинчи. — Х. Аҳророва, Орифнинг давлати

Қадимда Ургут қишлоқларига босқинчилар тез-тез ҳужум қилар экан. — Саодат

Босқинчи сўзининг маъноси шулки, Нонга тўйганда ҳам, тўймас маконга. — А. Орипов

2. Ўзга юртни, элни босиб олувчи; тажовузкор, агрессор.

Босқинчилар юртимиздан чиқиб кетмагунча, биз ундан ўч оламиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Босқинчилар шаҳарга кира олмабди, лекин қамални узоқ давом эттирибди. — Фан ва турмуш

Эркинлик жазмида халқнинг бариси Босқинчи лашкарга қиларди ҳамла. — М. Шайхзода

Юртни босқинчилардан ҳимоя қилиш — ҳамманинг иши. — Мирмуҳсин, Меъмор