босиқ

сфт. 1. Босиғлиқ, босилган; эзилган; пачақ бўлган.

2. Чеккага ёки пешонага туширилган (бош кийими, дўппи ҳақида).

Беқасам тўн, қўш шоҳи қийиқ, Тус дўпписи манглайда босиқ. — Ойбек

3. Ўзини тута биладиган, оғир, вазмин; сипо.

Ўшаларнинг гапи гап. Сенам, укам, ловуллаб кетмагин-да. Ҳа, босиқ бўл! — С. Анорбоев, Оқсой

Миржалил ўттиз етти ёшларга кирган, анча босиқ, оғир йигит. — Мирмуҳсин, Ҳикоя ва қиссалар

Тилак поччам босиқ йигит. — С. Сиёев, Ёруғлик

Ойсанам — босиқ табиатли, камгап, иффатли жувон. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

4. Босинқи, вазмин; салмоқли, салмоқ-дор.

Босиқ, лекин таъсирчан сўзламоқда эди. — Шарқ юлдузи

Аҳмад ўспиринлар томонга ўгирилди. Босиқ овоз билан гапирди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

Заргаровнинг паришонлигини пайқаган Зиёда шўхликни қўйиб, босиққина хайрлашди. — А. Мухтор, Асарлар

5. Япасқи, ялпоқ; пучуқ.

Бурнини жийирганида қалин лаби босиқ бурнига тегай деб кетади. — Муштум