босиб-босиб

1. такр.с. Кўп-кўп, тўлдириб-тўлдириб.

Биттасидан бир қоп олма олар эдим, Анорлардан босиб-босиб солар эдим. — А. Мухтор, Асарлар

Ичмайман деганимга қарамай, босиб-босиб беравердиларинг, эшикка чиқсам, кўнглим айниди. — Ғайратий, Ёшлигимиз

Бўтани тезроқ бадном қилайлик десангиз, ҳозир чолга босиб-босиб ичирасиз. — С. Аҳмад, Ҳукм

Валихон кайфини тарқатиш учун босиб-босиб кўк чойдан ичди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Тез-тез, пайдар-пай, қониб-қониб.

Рангсиз йигит эса нима деб жавоб қиларини билмай, қўлидаги аччиқ чойни босиб-босиб ҳўплай бошлади. — Шарқ юлдузи

Поезд жўнаш олдидан босиб-босиб қичқирди. — А. Эшонов, Бир оғиз сўз