boshvoqsiz

sft. 1. Boʻynida bogʻichi, arqoni, yugani yoʻq.

Goʻzal bogʻlarda, ekinzorlarda endi boshvoqsiz qoramollarning diringlab chopganini koʻrdi. — Oybek, Nur qidirib

2. koʻchma. Oʻz erkiga qoʻyib yuborilgan, nazoratsiz.

Ersiz xotin — boshvoqsiz ot. — Maqol

Boshvoqsiz qolgan nortuya nima-yu, el nazaridan qolgan odam nima? — S. Karomatov, Bir tomchi qon

Oʻgʻlimning feʼli oʻzimga ayon-da: boshvoqsiz qolsa, boshi oqqan tomonga ogʻib ketaveradi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. koʻchma Erkin, ozod.

Boshvoqsiz davronni surmoqdaman xoʻp, Maza qilib qandimni urmoqdaman xoʻp. — R. Bekniyoz, Toʻtiyo