бошоқламоқ

фл. 1. Туп гул, бошоқ чиқармоқ, бош олмоқ (ғалла ўсимликлари ҳақида).

Ҳозир шоли ёппасига бошоқлади. — Газетадан

2. Бошоғини юлиб, териб олмоқ.

Сут-қаймоқ бўлганидан бошлаб аёллар бошоқлаб, дочини болаларга қовуриб егизади. — И. Шамшаров, Тошқин

в form ears

masaqlaw

Ähren treiben, in die Ähren schiessen